Cultuurchristen - Blog Machiel

Op het moment dat ik dit schrijf is de uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen nog steeds niet helemaal duidelijk. Een nek-aan-nek race. Spannend hoor. Uiteindelijk zit ook hier God op de troon en verijdelt de raad der volkeren, zoals ik het deze week in de psalmen las.

Dit bericht is geplaatst op 07-11-2020

We zijn in de kerk en in Sjaloom gelukkig niet afhankelijk van de Amerikaanse president maar van de Koning der koningen, Jezus Christus. Hij heeft alle macht. En Hij komt tot zijn doel met deze wereld en met Zijn kerk en deze wereld. Al eerder heb ik geschreven dat God begint met zijn kerk. Het oordeel begint niet in de wereld maar in Gods huis, zegt de Petrusbrief.

Het is een tijd van loutering, van verstilling, van verootmoediging, van vernieuwing en van verwachting.

Van loutering: wie blijft in coronatijd verbonden met Christus en dus met zijn gemeente? Met verbonden zijn bedoel ik niet per se op zondag naar de kerk gaan, hoewel als je kunt en het kan: welkom!

Juist in deze tijd zal cultuurchristendom onvoldoende blijken te zijn. Daar bedoel ik mee: christelijk zijn, deel zijn van een kerk, het als onderdeel van je leven zien om je te begeven in christelijke kringen, bijbelse waarden belangrijk vinden, etc. Maar dat is het eigenlijk ook wel zo’n beetje. In tegenstelling tot een christen die met vallen en opstaan Jezus volgt, met Hem leeft, Hem liefheeft, met Hem omgaat en vreest, zoals de Bijbel met vrezen bedoelt in Ps.25:14.

Van verstilling: veel van de activiteiten zijn stil komen te staan. Maar van binnen wordt het ook stil. Vanuit een onevenwichtige, activistische Martha-stand komen we in de Maria- stand, aan de voeten van Jezus, om te horen wat Hij zegt.

Verootmoediging: ootmoed, nederigheid, afzien van logo’s en ego’s, erkennen en belijden. Vroeger zongen we een liedje: dank U Vader in de hemel, dat ik ook uw kind mag zijn. Maar het gaat alleen Heer, om Uw Naam die zo heilig is en rein.

Vernieuwing: beter uit de crisis komen en anders uit de crisis komen. Dichter bij Jezus. Ik hoor veel leiders zeggen waar wij ook mee bezig zijn: meer nadruk op discipelschap en kleine groepen. We zijn het aan het uitwerken zoals we ervaren dat de Heer ons leidt.

Verwachting: de kerk zal er dus anders uit gaan zien. Sommigen spreken van herkerken. De kerk zal gelouterd worden. De kerk zal nooit stoppen. De poorten van het dodenrijk zullen haar niet overweldigen. Maar de kerk zal schoner, krachtiger en doelmatiger worden voor Gods eer. En bovendien: uitziende naar de komst van de Heer.

Geen cultuurchristen, maar een toegewijd volgeling van Jezus Christus.

Een hartelijke zegengroet van ons, Yvonne en Machiel